Wat anders: Zwarte Piet?!

Oké, ik vindt dit onderwerp absouut absurt maar ik ga er toch iets over schrijven omdat ik het van mijn hart wil. 

Dit berichtje kwam ik tegen op facebook en ik kan niet anders zeggen dat degene die dit geschreven heeft 100% met mij op een golflengte zit. En niet alleen met mij waarschijnlijk:

Dit is het stukje. Ik denk niet dat ik er verder nog veel worden aan vuil hoef te maken... 

Speciaal of saai

Ik begon vanochtend vrolijk en blij met mezelf. Ik kreeg gister de cijfers van mijn herkansing terug. De één 14/20 niet helemaal tevreden, ik had gedacht dat dit hoger zou zijn. De andere 15/20, hoger dan het gemiddelde van de klas, daar was ik wel tevreden mee. Tot dat vandaag de cijfer werden aangepast omdat er een reken fout was gemaakt behalve bij die van mij. Nu blijkt dat ik niet meer een van de hoogste cijfers heb maar gewoon een gemiddeld cijfer. Natuurlijk zou ik hier gewoon blij mee moeten zijn en het feit vieren dat ik weer een jaartje verder mag… Maar zo zit ik nou eenmaal niet in elkaar. Nu heb ik een onprettig gevoel van falen…

Waarom ben ik niet slimmer, knapper, grappiger dan andere mensen. Moet ik nou echt in alles ‘normaal’ zijn. Kan ik nou nooit eens ergens ‘beter’ in zijn? Zelfs nu, terwijl ik dit stukje aan het schrijven ben, vraag ik me af of dit ‘goed’ is en ‘beter’ dan wat andere zouden schrijven. Ik besef dat dit stukje saai is, niet bijzonder en waarschijnlijk vol spellingsfouten en misschien zelfs grammaticafouten zit. Niet ‘speciaal’.

Is dat het streven van een mens? Om ‘beter’ of ‘speciaal’ te zijn? Anders dan de rest? Van wat ik om mij heen merk wil iedereen ‘beter of speciaal’ zijn, wat er natuurlijk op het einde voor zorgt dat we allemaal het zelfde zijn en dus ‘normaal’. Hoe saai..